Henk Hil­le

Henk Hille, rasverdediger

Zeer solide verdediger. Met een heel goede eerste pass vanuit de verdediging. Het woord betrouwbaar had voor hem uitgevonden kunnen worden uitgevonden. Als jonge speler trok hij zich op aan het niveau van de Nederlandse Canadezen. Terwijl later Henk weer als voorbeeld diende voor de nieuwe generatie Nederlandse spelers. Hij werd landskampioen met Deko Builders Amsterdam in seizoen 1984/85 en nogmaals in 1991-1992 met Pro Badge Utrecht landskampioen. Jarenlang kwam hij uit voor Oranje, ook tijdens de Olympische Spelen van 1980. In totaal speelde hij 197 interlands.

Henk Hille werd geboren op 16 mei 1959 in Amsterdam. Op jonge leeftijd kwam hij al in aanraking met ijshockey. Die introductie kwam van neef Ron Berteling toen hij zijn familie gloednieuwe schaatsen, stick en puck toonde. Dat vond Henk dermate indrukwekkend dat hij ook ijshockey wilde spelen. Vijf jaar was hij toen. Zo begon hij op zesjarige leeftijd bij de Amstel Tijgers en speelde vanaf zijn tiende jaar in competitieverband met de C-Junioren. Zijn talent was onmiskenbaar. Dat merkte hijzelf tijdens een ijshockeykamp met deelname van jongeren uit onder andere Zweden. Waar hij niet alleen goed kon meekomen, maar zelfs tot de beste spelers van het kamp behoorde. Uiteraard viel dat ook op bij zijn Amsterdamse club. Zo haalde de toenmalige speler-coach van Amsterdam, de legendarische Ejay Queen, hem naar het eerste team van ORWO Amsterdam. De zeventienjarige Henk Hille vormde zelfs met Queen een verdedigingspaar. 

Betrouwbaar en goed in het opbouwen van een aanval.

— Bert Hille

Al gauw was hij een vaste waarde in het Amsterdamse topteam. Zo zelfs dat hij voor aanvang van het seizoen 1977-1978 vijf weken in Canada trainde. Dat leverde hem try-outs voor trainingskampen op. Maar Henk besloot uiteindelijk terug te keren naar Nederland. Want hij had ook nog academische ambities (studie rechten).
Begin januari 1978. In de slotseconden van de uitwedstrijd van Amsterdam in Den Haag tegen HIJS lijkt de ploeg uit de hoofdstad reddeloos verloren. De ploeg staat met 5-2 achter in de laatste twee minuten van de wedstrijd. Maar dan Henk Hille. Hij scoort op 58.28 5-3 en op 59.29 schiet hij in voor 5-4. Maar helaas lukt hem geen hattrick. 

Niet alles zonder enige schade

Op 7 december 1978 werd Henk tijdens de wedstrijd Amsterdam Olympia Heist-op-den-Berg met zo'n dreun tegen de boarding geslingerd dat zijn contactlenzen tussen het publiek verdwenen. In een play off wedstrijd op 22 januari 1982 speelde Amsterdam tegen GIJS Groningen. Henk wilde vliegend wisselen. Hij sprong het ijs op. Maar net voor hem wisselde een medespeler die een duw kreeg en voorover viel. Zijn uitgestoken schaats scheidde het puntje van de rest van de neus van Henk. Dus naar het ziekenhuis. Een plastisch chirurg maakte er weer een eenheid van.

In seizoen 1984-1985 had Amsterdam door meerdere blessures slechts de de beschikking over drie verdedigers. Het was daarom des te merkwaardiger dat coach Queen de rasverdediger Henk Hille wederom als aanvaller had opgesteld. Maar dat was wel het seizoen dat Henk Hille (met zijn team Deko Builders Amsterdam) voor de eerste keer het landskampioenschap binnensleepte. Nadat de club eerder al het bekerkampioenschap voor zich had opgeëist.

Sverige

Na het kampioenschap zocht Henk zijn heil in het buitenland. Hij haakte aan bij de Zweedse Eerstedivisionist (tweede niveau) Rögle BK. Hij kende daar een droomstart. Zijn eerste schot op doel was meteen raak! Na een succesvol seizoen verkaste hij voor de campagne 1986-87 naar Malmö IF. Na twee seizoenen terug in Nederland maakte hij voor het seizoen 1989-1990 de overstap naar Osby IK. Ook een club uitkomend op het tweede niveau in Zweden.

Heerenveen
Die twee seizoenen terug in Nederland was Henk actief voor BP Flyers c.q. de BP Oilers. Maar niet nadat de Heerenveense club 10.000 gulden transferkosten betaalde voor Henk. Ondanks dat hij twee jaar in Zweden had gespeeld moest het bedrag aan de Amsterdamse club worden overgemaakt. Want kennelijk lagen zijn rechten nog bij de club uit de hoofdstad. Overigens acteerde Henk daar trots met de 'C' van aanvoerder op zijn borst.

Krankzinnige wedstrijd
Dinsdag 13 december 1988. De inhaalwedstrijd in Geleen tegen de Smoke Eaters lijkt hopeloos verloren. Heerenveen staat met 4-2 achter en 93 seconden voor het einde gaat een Oiler naar de strafbank. Maar dan Henk Hille. In ondertal scoort hij op 58.37 hij de 'aansluitingstreffer' voor 4-3. In de dolle laatste seconden van de wedstrijd produceert zijn team nog drie shorthanded goals, met op één ervan een assist van Henk. En Heerenveen wint de wedstrijd alsnog met 4-6. Het Limburgsch Dagblad schrijft: Met één man minder op het ijs maakten achtereenvolgens Hille, Goodall en Geesink (2x) een einde aan de droom van Smoke Eaters. En verder kopte het dagblad dat na afloop een striemend fluitconcert van de rangen klonk.

Weer landskampioen
Na zijn laatste Zweedse avontuur versterkte Henk de selectie van Gunco Panda's Rotterdam. Voor dat seizoen 1990-1991 had hij zijn broer Bert Hille als teamgenoot. Als beiden eind november geblesseerd zijn acteren zij als coaches van het team voor de geschorste Dan Cameron.

Het seizoen daarop verdedigde hij de kleuren van Pro Badge Utrecht. Prompt werd het team aan de hand van Henk landskampioen. Hij beëindigde zijn carrière als topsporter na het seizoen 1992-1993 bij Utrecht.

IJshockey is eten en drinken voor Henk Hille. Zijn lust en zijn leven. Het begin en einde.

— Hidde van der Ploeg, NRC Handelsblad 20 februari 1980.

Anekdote
Ron Berteling:"Dit verhaal brengt mij weer naar het Nederlands team voor interlands in en tegen Noorwegen. 
Henk wilde altijd als eerste de kleedkamer in om de voor hem beste plek uit te zoeken. Zo ook in deze kleedkamer.  Er werden ook meteen lijntjes gespannen waaraan en waarop de zweet pakken na een training/wedstrijd werden opgehangen om te drogen. Die lijntjes werden toen door één van de stafleden opgehangen. De wanden van de kleedkamer waren van hout en onze masseur, Joop Berrens, dacht er goed aan te doen om de lijntjes meteen maar over de breedte van de kleedkamer te spannen. Hij gebruikte spijkers en.............de schaatsen van Henk om de spijkers er mee in de wanden te slaan. Henk, zuinig op zijn spullen !!! Joop werd door Henk verbaal onderuit gehaald."

In Oranje

Logisch natuurlijk dat ook de nationale keuzeheren niet om Henk heen konden. Via de jeugdige Oranje teams lonkte ook het grote Oranje. Hij debuteert in het Nationale Mannenteam op 25 november 1977, 18 jaar oud, tegen Denemarken. Een mooie winstpartij met 8-4. En hij maakt dat seizoen zijn debuut op een WK. Dat Nederland destijds deelnam aan de C-Poule was voor hem een makkelijke binnenkomer. Want vervolgens promoveerde Oranje van de C-Poule naar de B-Poule om meteen daarna door te stoten naar de A-Poule. En steeds met Henk Hille in de defensie. Zo ook tijdens de Olympische Spelen van 1980 in Lake Placid. Dat laatste had nog aan een zijden draadje gehangen, want begin februari van dat jaar, luttele dagen voor aanvang van de Spelen, loopt hij tijdens een wedstrijd een fikse bloeduitstorting rond het rechteroog op. Maar ondanks dat speelde hij tijdens de Olympische Spelen alle wedstrijden speelde van Oranje. Hij scoorde tegen de Sovjet-Unie tijdens de Spelen. Op 14 februari 1980 scoort Henk op 11.51 het eerste doelpunt voor Nederland voor 5-1. En was hij uitblinker in Lake Placid in de wedstrijd tegen Polen. Steeds was hij in de eerste verdediging gekoppeld aan George Peternousek. En dat vond hij een grote eer.

Ik was jong, twintig, en de ploeg zegevierde op toernooi na toernooi. Het leek zo vanzelfsprekend dat we in Lake Placid tegen grootmachten als de toenmalige Sovjet-Unie en Canada uitkwamen.

— Henk Hille

Ook was Henk present in Oranje tijdens het eerste en enige optreden op het hoogste mondiale niveau (A-Poule) op het Wereldkampioenschap in Zweden. Niet alleen als verdediger is hij inzetbaar. De toenmalige bondscoach Cliff Stewart experimenteert met Henk Hille als center in het seizoen 1985-1986. 
Tijdens zijn Zweedse periode had Henk in zijn contract laten opnemen dat hij beschikbaar moet zijn voor het Nederlands team wanneer de competitie stilligt, zoals in deze periode rond kerst en oud en nieuw. Na vele interlands en wereldkampioenschappen vond hij het welletjes na seizoen 1992. Hij bedankte dan ook voor Oranje. Desondanks wist bondscoach Larry van Wieren hem over te halen om nog eenmaal en in eigen land op een WK voor Oranje uit te komen. En dat bracht zijn totaal aantal 'caps' op 197. De nummer twee in die categorie achter zijn neef Ron Berteling. Hij speelde zijn laatste wedstrijd voor Oranje, samen met Antoine Geesink, die ook zijn laatste interland speelde, op 4 april in Eindhoven tegen Polen.

Anekdote

Ron Berteling:"Cliff Stewart was coach van het Nederlands team en had (strenge) regels opgesteld . Eén van de regels, er mocht niet gevloekt worden. Tijdens het WK in Eindhoven. Henk had altijd een vaste plek in de kleedkamer en was ontzettend zuinig op zijn spullen. Tijdens één van de wedstrijden waarin wij het niet zo goed deden en Cliff tijdens de pauze in de kleedkamer bleef schreeuwen en ik richting massagekamer vluchtte om het geluid maar een beetje ontwijken. Wel met openstaande deur. Zie ik op een gegeven moment een helm voorbij vliegen die Cliff tijdens zijn tirade weg had geschopt. Even later zie ik Henk voorbij lopen om zijn helm te pakken. Ik denk op zijn tong bijtend om zelf ook maar niet te ontploffen. Was dit een speler of iemand van de staf geweest dan had deze persoon een groot probleem gehad."

Maatschappij en ijshockey

Aanvankelijk studeerde Henk rechten. Maar die studie brak hij af om de academie voor lichamelijke opvoeding te bezoeken. Overigens studeerde hij ook psychologie. In 1994 stelde het Leo van de Kar Sportfonds Henk Hille in staat om als ijshockeycoach een buitenlandse stage te volgen. En werkte hij als wetenschappelijk medewerker aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Maar door toedoen van bondscoach Doug Mason startte Henk in 1994 als technisch directeur van de Nederlandse IJshockey Bond (NIJB) en als zodanig manager van het Nationale Mannenteam. Om vanaf 1998 tot en met 2007 de functie van algemeen directeur van de NIJB te vervullen. Onder leiding van Hille organiseerde Nederland verschillende malen wereldkampioenschappen ijshockey. Hille wordt verder geprezen om het stroomlijnen van de administratieve processen rond competities en ledenadministratie. De NIJB was de eerste sportbond die alle communicatie met de aangesloten leden via internet afgehandeld. Na die periode bij de NIJB was hij opnieuw op educatief gebied werkzaam als docent sportmanagement aan de Hogeschool van Amsterdam.
Maar dat betekende niet dat hij was losgezongen van het ijshockey. Hij was jeugdcoach (voor team zoon Nijs Hille) en is jeugd coördinator van de Amsterdam Tigers. Ook is zijn stem te horen als commentator bij ijshockeywedstrijden.

Henk Hille Statistieken
                            
1976-77
Orwo Amsterdam
Nederland Jong Oranje A (U20)        4    4    0    4    8                            
1977-78
De Bisschop Amsterdam
Nederland WK C                               7    2    0    2    2                             
1978-79
De Bisschop Amsterdam
Nederland WK B                               6    0    0    0    14                        
1979-80
De Bisschop Amsterdam
Nederland Olympische Spelen         5    1    0    1    6                        
1980-81
De Bisschop Amsterdam
Nederland WK A                               8    0    0    0    22                        
1981-82
IJS Amsterdam
Nederland WK B                               7    0    0    0    2            
1982-83
Leidse Plein Amsterdam
Nederland WK C                               7    0    2    2    2 (duo met Jim van der Lee)                        
1983-84
Deko Builders Amsterdam
Nederland Olympische Kwalificatie 
1984-85
Deko Builders Amsterdam             28    4    6    10   20        
Nederland WK B                              7    0    1    1    6                    
1985-86
Rögle BK (Division 1)                     30    8    10    18    43            
Nederland WK B                             7    1    2    3    4                            
1986-87
Malmö IF (Division 1)                    28    4    6    10    20            
Nederland WK B                             7    1    1    2    6
1987-88
BP Flyers Heerenveen
1988-89
BP Oilers Heerenveen
Nederland WK C                             7    1    3    4    10                            
1989-90
Osby IK (Division 1)                       32    4    7    11    26        
Nederland WK B                             7    0    1    1    2                            
1990-91
Gunco Panda's Rotterdam            12    0    6    6    2
Playoffs                                         10    0    5    5    4
Nederland WK B                             7    0    0    0    4                            
1991-92
Pro Badge Utrecht                        30    4    11    15    14
Playoffs                                           7    1    4    5    0
Nederland WK B                             7    0    1    1    4                            
1992-93
IJCU Dragons Utrecht                   24    4    12    16    20                
Nederland WK B                             7    2    1    3    6    8